Σάββατο 27 Αυγούστου 2011

Aγάπη στα Σκουπίδια 34 : με μειωμένη αντιληπτικότητα …


http://www.youtube.com/watch?v=SVGBorPtIUc

(Washington DC ., July 1, 2011United States Census Bureau ,The world population is currently estimated to be 6.94 billion ..

….όταν λοιπόν διαβάζω ότι «η ζωή μας δεν έχει κανένα νόημα » σκέπτομαι ότι σίγουρα πάντως η ζωή (μου ) δεν μπορεί να έχει κάποιο νόημα ( κάποια διακριτή εσωτερική λογική ) για τις υπόλοιπες 6.094.000.000.999 φιλενάδες μου

Μου φαίνεται δηλαδή , ότι η ζωή της κάθε μίας μας έχει σαφώς κάποιο νόημα , μόνο που ο μονός που μπορεί να το αντιλήφθη είναι και αυτός που οφείλει να το κάνει - δηλ. ο φορέας της συγκεκριμένης ζωής .

Υπάρχει όμως και ένα πρόβλημα - στην περίπτωση που απλά δεν αντιλαμβανόμαστε το νόημα που το προγονικό μας DNA, τα άστρα ,οι θεοί , οι συγκυρίες , κλπ. έχει καθορίσει για εμάς , ως άτομο του συγκεκριμένου species ..

Βλέπεις, η αντίληψη μιας κατάστασης , είναι η λειτουργία κατανόησης της πληροφορίας που διαθέτει ο καθένας μας και η πλειοψηφία των ανθρώπων αναγνωρίζει ως εισερχόμενη πληροφορία ό, τι προσλαμβάνει από τις 5 αισθήσεις. Ότι βλέπει, ακούει, μυρίζει, γεύεται και πιάνει.

Όμως ,περίεργο πράγμα ,τελευταία αναρωτιέμαι τι χρώμα έχει ο θυμός, πόσο ζυγίζει η αγάπη, τι γεύση έχει η θλίψη, πώς πιάνεις την έμπνευση, τι ήχο έχει ο φόβος; )


Ωχ , πάλι αυτές οι φαντασιώσεις με τις ξέκωλες της χρυσής δεκαετίας του αμερικανικού πορνό , που πάντα συνέπαιρναν τον γέρο - θυμόταν τα χρόνια της μοναξιάς στο κελί του στο γερμανικό βλαχοχώρι , όταν ήταν βέβαιος ότι κοιτάζοντας τον ουρανό τα δειλινά , έβλεπε τις αεροσυνοδούς να φλερτάρουν με τους επιβάτες τις πρώτης θέσης , μέσα στα αεροπλάνα που περνούσαν από πάνω του - αυτά τα αεροπλάνα που σπέρνουν όνειρα χωρισμούς και υποσχέσεις – αχ γέρο…

Εντελώς ξαφνικά ,ο γέρος ένιωσε το στόμα του να ξεραίνεται ,ενώ εκείνος βυθίζονταν σε ένα βάραθρο χωρίς τέλος .Το αεροπλάνο βουτούσε βιαία προς τα κάτω μέσα σε ένα τεράστιο κενό αέρος, ενώ καλού – κάκου , κάποιοι επιβάτες άρχισαν να ουρλιάζουν πανικόβλητοι …

Καθώς ξυπνούσε από το όνειρο βρισκόταν στο κρεβάτι , δίπλα στην κοκκινομάλλα αεροσυνοδό , στο Havana Parque Central ( Διαβάζετε εσείς κορόιδα – τα έξοδα τα αναλαμβάνει ο εκδότης …).

Ο γέρος δεν φορούσε παρά μόνο ένα λαχουρένιο κόκκινο πουκάμισο ενώ εκείνη κόκκινο string χωρίς λαχούρια..

Η πόρτα χτύπησε διακριτικά και φάνηκε ένας έγχρωμος ασπροντυμένος σερβιτόρος με καφέδες, robustos,νερά και μπισκότα.

- Πρέπει να προσέχουμε γλυκέ μου , ο αρραβωνιαστικός μου είναι στο πλήρωμα και μένει στο ίδιο ξενοδοχείο του ψιθύρισε..

-Όχι πάλι - όχι πάλι φαντασιώσεις …και ο γέρος ξύπνησε με ένα έντονο αίσθημα αναγούλας επάνω στην αγκαλιά της παχύσαρκης μεσήλικας γυναίκας δίπλα του , που ο ιδρώτας της μύριζε σαν καφεΐνη – εξ ού και τo όραμα με τον espresso

Το αίμα του πάγωσε όταν την είδε να τον κοιτάζει χαμογελαστή όταν ξύπνησε – σαν να τη βλέπω μέσα από τα μάτια του γέρου. Ήταν και λίγο αλλήθωρη ή μου φάνηκε ….

Και αν η ζωή είναι μια σειρά από αντιδράσεις στις καταστάσεις που ζούμε καθημερινά όπως δίδασκε ο Wieland στην Χαϊδελβέργη …όμως σε τι να αντιδράσω - στα στοιχειά της φύσης – και ο άνθρωπος προϊούσης της ηλεκτρονικής λαίλαπας δεν είναι συνήθως εκτεθιμένος ούτε σε αυτές.

-Η χοντρή διπλανή του γέρου ούρλιαξε δυνατά μέσα στο αυτί του – πέφτουμε γαμωτη μου

-Και ένας τύπος λίγο πιο πέρα : αδικία - έλεγε … πέρασα όλη μου τη ζωή προσπαθώντας να επικοινωνήσω στους φίλους μου εικόνες μέσα στις οποίες ζούσα – εις μάτην όμως, οι εικόνες ήταν ένα σύνολο πολύ προσωπικών και επιλογών και ήταν αδύνατον να περιγράφουν με λέξεις σε ένα τρίτο ..

Οι αεροσυνοδοί ούρλιαζαν και αυτές - και αν αυτή η κατάσταση κράταγε για πάντα και στιγμή με στιγμή γινόταν πιο τρομερή και επώδυνη .... αυτο ήταν πεθαίνω , πνίγομαι.

Και όμως δεν είδαν ποτέ κάποια λάμψη, δεν εμφανίστηκε ποτέ κάποιο σημάδι επάνω του ,δεν κατάλαβε ποτέ κάτι ιδιαίτερο …


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου